Sebzelerin Faydaları

Sebzelerin kalori kıymetleri düşüktür. Çünkü bunlar S 97 ye kadar su ihtiva ederler. Yalnız bundan patates ve bakliyat müstesnadır. Sebzenin kıymeti kalori vermekten ziyade maden ve vitamin
ihtiva etmesinden ileri gelir. Sebzenin azotlu maddelerinin büyük bir kısmı Proteindir. Karbonhidrat muhtevası düşüktür. Ancak sebze Proteini ve karbonhidratı insan vücudunda yüksek nisbette sindirilip emilir. Ancak hücre iskeletini teşkil eden Pentozan, Pektin, Hemisellülöz gibi karbonhidratların sindirme nisbeti düşüktür. Yeşil sebzeler klorofil ihtiva ederler, bunun içinde muhtelif boya maddeleri bulunur. Sebzeler bir de aromatik maddeler, sebzelere hususî lezzetlerini verirler. Nihayet sebzeler Histtidin grubundan maddeler ihtiva ederler ki, bunlar mide, barsak
salgısını uyarırlar.

Sebzeler pişirilme esnasında çeşitli kimyevî değişmelere uğrarlar, proteinleri pıhtılaşır. Hücrelerin gerginliği zail olur. Nişastalar parçalanır. Beş dakikalık bir pişirme esnasında sebzenin mineral maddelerinin büyük bir kısmı ve tızvî maddelerinin hemen 1/4 ü pişirme suyuna geçer, onun için bu kıymetli suyu atmamak lâzım gelir.

Sebze yemeklerine ilâve edilen yağ, kalori kıymetini artırır. Sebzeleri dayanıklı hale getirmek için kurutmak, turşu yapmak gibi konserve usûllerine baş vurulur. Yeni perhiz rejimlerinde sebze eskisinden daha geniş bir yer tutmaktadır. Ancak mide, barsak rahatsızlıklarında ihtiyatla verilmelidir. Çünkü ihtiva ettikleri selüloz maddeleri dolayısıyla hazım kanalını yorar, buna mukabil sebze usareleri geniş ölçüde kullanılabilir. Bundan başka mide barsak hastalıklarına karnabahar ve ıspanak gibi selülozu az sebzeler verilebilir. Kaba posa maddelerinin bolluğu dolayısıyla sebze iyi bir vasıtadır. Büyük hacimde oldukları ve az kalori ihtiva ettikleri için, zayıflama rejimlerinde de kullanılabilir. Karbonhidratlarının azlığı dolayısıyla şeker hastalarına da verilir.

Nebati gıda maddelerinin besleyici maddeleri hücre zarlarının içerisindedir. Bu zarlar ince bağırsakta eritilemediklerinden ancak kalın bağırsakta bakterilerin faaliyeti ile eritilebilirler. Fakat kalın bağırsakta hazım mayaları daha az olduğundan, bu gıdaların istismarı düşük olur. Ancak bazı fermentler bu zar tabakasını geçerek hücre içindeki kolaidal gıda maddelerini kristaloid hale getirmektedir ki, bu hale geçen maddeler zarın mesanelerinden dışarı çıkabilmektedir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir